معلولان و زندگی

همیشه به خودم می گویم : احمد خدا تو را مي بيند و از اينکه با اين معلوليت شديد تلاش کرده و مراحل زندگي را با اميدواري طي ميکني خيلي خوشش مي آید و چه چيزي بالاتر و بهتر از اين وجود دارد. پس با توکل به خدا حرکت کن و سختيها را حکمتی از طرف او بدان زیرا تو را به درختي تنومندی تبديل مي کند که در بيابان رشد کرده و به بار نشسته ، پس هيچ طوفانی نمي تواند تو را بشکند ...

به نام خداوند بخشند مهربان

این بار می خواهیم با دوست پرتوانی آشنا شویم که با وجود معلولیت جسمی و حرکتی هرگز از تلاش دست برنداشته است و با توکل به خدا در جهت رسیدن به موفقیت ، فعالیت مستمر دارد. پس بیشتر از این منتظرتان نمیگذارم و صحبتهای بیشتر را از زبان خودشان می شنویم.

با سلام خدمت شما دوست گرامی و توانمند
1. ضمن معرفی خودتان خلاصه ای از بیوگرافی ، تحصیلات ، فعالیت و نوع معلولیتی که دارید برایمان بگوئید ؟

احمد صادقي هستم متولد 1362 در شهر ميانه زندگي ميکنم . معلول جسمي و حرکتي مي باشم و روي سفينه‌ي ويلچر مي نشينم ، معلوليتم 80 درصد است و بهمین دلیل جسمم خيلي ضعيف و عضلاتم منقبض شده، هنوز هم پزشکان علت معلوليتم را تشخیص نداده اند. درضمن بخاطر معلوليتي که دارم چثه ام بسیار لاغرم و وزنم بسیار کم است.
فارغ التحصيل کارداني کامپيوتر از دانشگاه آزاد و دانشجوي دوره‌ي کارشناسي علوم کامپيوتر در دانشگاه پيام نور ميانه مي باشم. همچنین عضو هيئت مديره‌ي انجمن معلولين توانمند ميانه هستم و دفتر خدمات کامپيوتري دارم ، برنامه نويسي کامپيوتري هم انجام ميدهم به همراه بسیاری از فعاليتهاي ديگر ، من فعاليت کردن رو خيلي دوست دارم .

2. چگونه با مقوله معلولیت کنار آمدید و با چه انگیزه ای برای موفقیت بیشتر تلاش کردید ؟

آخرین غزل منتشر شده از رهبر انقلاب و دست‌خط

شعر منتشر نشده‌ای از رهبر معظم انقلاب با عنوان «مناجات ناشنوایان»، به مناسبت هشتم مهرماه (سی‌ام سپتامبر)، روز جهانی ناشنوایان، در برنامه‌ی گرامیداشت این روز در سازمان بهزیستی قرائت شد.

متن این شعر و تصویر دستخط آیت‌الله خامنه‌ای را می توانید در پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار رهبر معظم انقلاب http://www.khamenei.ir مشاهده نمایید.

 

«مناجات ناشنوایان»

ما خیل بندگانیم ما را تو می‌شناسی

هر چند بی‌زبانیم ما را تو می‌شناسی

ویرانه‌ئیم و در دل گنجی ز راز داریم

با آنكه بی‌نشانیم، ما را تو می‌شناسی

با هر كسی نگوییم راز خموشی خویش

بیگانه با كسانیم ما را تو می‌شناسی

آیینه‌ایم و هرچند لب بسته‌ایم از خلق

بس رازها كه دانیم ما را تو می‌شناسی

از قیل و قال بستند، گوش و زبان ما را

فارغ از این و آنیم ما را تو می‌شناسی

از ظن خویش هركس، از ما فسانه‌ها گفت

چون نای بی‌زبانیم ما را تو می‌شناسی

در ما صفای طفلی، نفْسُرد از هیاهو

گلزار بی‌خزانیم ما را تو می‌شناسی

آیینه‌سان برابر گوییم هرچه گوییم

یك‌رو و یك‌زبانیم ما را تو می‌شناسی

خط نگه نویسد حال درون ما را

در چشم خود نهانیم ما را تو می‌شناسی

لب بسته چون حكیمان، سرخوش چو كودكانیم

هم پیر و هم جوانیم ما را تو می‌شناسی

با دُرد و صافِ گیتی، گه سرخوشی است گه غم

ما دُرد غم كشانیم ما را تو می‌شناسی

از وادی خموشی راهی به نیك‌روزی است

ما روزبه، از آنیم ما را تو می‌شناسی

كس راز غیر از ما، نشنید بس «امینیم»

بهر كسان امانیم ما را تو می‌شناسی

گفت‌وگو با مهندس كاظم البرزكوه، معلول موفق